Patron

Patron

Henryk Feliks Józef Dobrzański

Urodził się 22 czerwca 1897 roku w Jaśle.


Od młodzieńczych lat interesował się wojskiem i jeździectwem. W roku 1912 wstąpił do Polskich Drużyn Strzeleckich. Wraz z wybuchem I wojny światowej został żołnierzem Legionów Polskich. Z drugim pułkiem ułanów przeszedł cały karpacki szlak bojowy. Za męstwo został odznaczony krzyżem Virtuti Militari V klasy, czterokrotnie Krzyżem Walecznych, później Krzyżem Niepodległości.


Po wojnie w 1918r wraz z drugim pułkiem ułanów został skierowany do garnizonu w Bielsku. Służbę zaczynał od stopnia plutonowego, w sierpniu 1920 awansował na porucznika, a w 1922 roku został rotmistrzem. W latach 1924-1928 dał się poznać jako doskonały sportowiec. Sławę przyniosły mu starty w polskiej ekipie jeździeckiej. Polacy odnieśli wówczas sukcesy w międzynarodowych zawodach hippicznych w Nicei, Londynie, Warszawie i Aldershot. Dobrzański był niezwykle utalentowanym jeźdźcem. Wszedł w skład ekipy olimpijskiej, jadącej do Amsterdamu w 1928 roku.
W styczniu 1927 roku awansowany został do stopnia majora.


Wybuch II wojny światowej zastał majora Dobrzańskiego w Wołkowysku. Przejął wówczas dowodzenie 110 Rezerwowego Pułku Ułanów. 23 września major Dobrzański zorganizował ochotniczy oddział jazdy, który miał dotrzeć do walczącej jeszcze Warszawy. Kapitulacja stolicy postawiła go przed dylematem: walczyć dalej czy złożyć broń? Major zdecydował się na walkę w kraju. 1 listopada jego oddział stanął na Kielecczyźnie. Odtąd region ten stał się terenem działania jednostki żołnierzy Oddziału Wydzielonego Wojska Polskiego. Major Dobrzański stał się dowódcą pierwszego zorganizowanego oddział partyzanckiego walczącego z okupantem. Przyjął pseudonim "Hubal". Uzyskał szerokie poparcie miejscowej ludności. Na wieść o tworzącej się partyzantce przybywali ochotnicy, dostarczano broń. Zimą 1939/1940 "Hubal" zaczął rozbudowywać swój oddział, który
w szczytowym momencie liczył ponad 300 osób.

 

30.03.1940 r. Niemcy przystąpili do akcji likwidacyjnej oddziału w starciach z którym wciąż ponosili dotkliwe straty. W końcu kwietnia hitlerowcy ściągnęli do lasów spalskich duże siły i zacieśnili pierścień okrążenia wokół "hubalczyków" 30 kwietnia 1940 roku, we wczesnych godzinach rannych, odpoczywającego wraz z kilkunastoma żołnierzami "Hubala" zaskoczyli pod wsią Anielin żołnierze Wehrmachtu. Major Dobrzański zginął. Jego ciała nigdy nie odnaleziono. 24 czerwca 1940 roku jego oddział przestał istnieć jako zorganizowana jednostka bojowa.



W 1966 roku major Henryk Dobrzański "Hubal" został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Virtuti Militari IV klasy. Żyjący do dnia dzisiejszego "hubalczycy" utrzymują ciągły kontakt ze szkołą noszącą imię ich dowódcy.

 

 

 

Galeria

Linki

 

 

 


 

   Programy:

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

Europejska Społeczność Szkolna

 

 

 

Kronika filmowa